โรงเรียนบ้านหนองสีนวล

หมู่ 5 บ้านหนองสีนวล ต.ด่านทับตะโก อ.จอมบึง จ.ราชบุรี 70150

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

032 228642

บทเรียนชีวิต ที่ไม่ได้มาจากในหนังสือเรียน

บทเรียนชีวิต ที่ไม่ได้มาจากในหนังสือเรียน

บทเรียนชีวิต
บทเรียนชีวิต ที่ไม่ได้มาจากในหนังสือเรียน ที่ไม่ได้มาจากในหนังสือเรียน ผมใช้ชีวิตมาจนเกือบจะพูดได้เลยว่า อาบน้ำร้อนมาเยอะ เจ็บมาเยอะเหมือนกันครับ รู้เลยว่าการใช้ชีวิตให้มันผ่านไปในแต่ละวันมันยากกว่าการนอนให้หลับซะอีก แต่บางครั้งการพยายามนอนให้กลับก็ยากกว่าการที่ไม่รู้ว่าเย็นนี้จะทานอะไรดี บทเรียนชีวิตคือไม่กี่สิ่งที่ครู อาจารย์ หรือโรงเรียนก็ไม่สามารถที่จะสอนเราได้ แต่นั่นจะเข้าในหาเราเองและมันจะเป็นบทเรียนที่ทำให้เราไม่ลืมไปตลอดชีวิต

เมื่อเราหลงรักใครสักคนแล้วเราจะไม่รู้จักคำว่าเผื่อใจไว้เลย แม้แต่คนเดียวเพราะเราทุกคนไม่รู้ว่าอนาคตเราจะมีเขาเป็นทุกอย่างของเรา หรือเขาจะเป็นอนาคตของเราต่อไปอย่างแน่นอน หรือเปล่า ? เราไม่แค่ไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นกับคู่หรือความรักของเรา 2 คน แต่เราแค่รู้ว่าเราจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพียงเพื่อจะให้คนรักของเรานั่นไม่ทิ้งเราไปไหนและทำให้เขาเชื่อใจว่าเรานั่นรักเขาคนเดียว เราพยายามทุกอย่างเผื่อที่จะรักษาเขาไว้แต่การที่เราพยายามอยู่ฝ่ายเดียวนั่นก็ไม่ได้เป็นผลอะไรเหมือนกับการที่ว่าพยายามดึงเขาในหาเราแต่เขาไม่เลือกที่จะเดินมากับเราเป็นเราฝ่ายเดียวหรือเป็นเราคนเดียวที่รู้สึกเหนื่อยมากกว่าอีกฝ่ายเพียงแค่ว่าเขาไม่ได้รู้สึกมากกว่าเราเลยสักครั้ง หรือแม้แต่การให้ใจเพื่อนไปสักคนหนึ่ง เราเลือกเขา ไว้ใจเขาเพียงแค่ครั้งแรกเราก็ตั้งเขาว่าเขาเป็นเพื่อนของเราแล้ว โดยที่เราจะระบายกับทุกอย่างให้เขาฟังหมดทุกอย่างแต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะเห็นว่าเราเป็นเพื่อนเหมือนที่เรามองเขาหรือเปล่า ถ้าเขามองว่าเราเป็นเพื่อนเขาเราถือว่าโชคดีมากที่ได้เพื่อนที่ดีมาครองไว้ แต่ถ้าเขาไม่ได้มองว่าเราเป็นเพื่อน เราก็จะกลายเป็นตัวตลกของเขา และเมื่อไหร่ที่เราล้มเขาเหล่านั่นจะยื่นหัวเราะมากกว่าที่จะยื่นมือมาช่วยเรา สุดท้ายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราก็ต้องรู้จักที่จะรักตัวเองพอๆกับการที่เรารักคนๆหนึ่งไม่ว่าจะเป็นคนรักหรือเป็นเพื่อนของเราก็ตาม เราก็ต้องเผื่อใจไว้เสมอเพราะอนาคตเป็นอะไรที่ไม่แน่นอนที่สุด 

การที่เราทำดีกับใครไว้อย่าคิดว่าเขาจะดีกับเรา เหมือนกับนิทานที่เล่าเคยได้ฟังกันตอนเด็กๆคือนิทานเรื่องชาวนากับงูเห่า ในฤดูหนาวชาวนาได้เดินไปเจอกับงูเห่าที่กำลังนอนหนาวเหน็บ ขาวนาจึงเลือกที่จะช่วยงูเก่าโดยที่ไม่สนใจว่ามันเป็นงูเห่าเลย และเมื่อมันได้รับการช่วยเหลือจากชาวนาแล้ว งูเห่าก็ไม่ทิ้งความเป็นสัตว์ดุร้ายของมันลงได้มันเลือกที่จะฉกชาวนาที่ช่วยเหลือมันไว้ ก็เหมือนเราหรือคนทั่วไป ไม่ว่าจะตั้งใจช่วยเหลือใครสักคนอาจจะไม่หวังว่าเขาจะดีกับเราหรือต้องการอะไรบางอย่างจากเขาหรือแค่ต้องการความเห็นใจจากเขาหรือแค่ต้องการให้เขาเห็นว่าเราเองก็เป็นคนดีเหมือนกัน นั่นเป็นจุดอ่อนของคนประเภทนั่นมาก เพราะถึงแม้เราจะทำดีกับเขามากแค่ไหนคนๆนั่นก็ไม่กลับมาทำดีกับเรามาเหมือนกัน เหมือนกับว่าเราสร้างตึกให้เขา แค่เขาสร้างกระท่อให้เราอยู่

อ่อนโยนได้แต่อย่าอ่อนแอ คนที่เลือกที่จะอ่อนโยนหรือเรียกว่าเห็นใจคนอื่นมากกว่าตัวเอง คนแบบนี้จะโดนเอาเปรียบอยู่เสมอ เพราะอย่างที่ทุกคนรู้ คนอ่อนแอจะถูกรังแกอยู่เสมอ เพราะเราอาจจะไม่ต้องการให้ใครเห็นว่าเราเป็นคนที่ชอบใช้กำลังมากกว่าเหตุผล แต่บางครั้งกำลังก็คือคำตอบในบางสถานการณ์เหมือนกัน

คนทั่วไปชอบตัดสินคนอื่นจากรูปลักษณ์ภายนอกมากกว่า โดนมากับตัวเองอยู่ประจำเพียงแค่ดูว่าอ้วนก็โดนตีตราหน้าไว้แล้วว่าเป็นคนที่สังคมไม่อยากร่วมงานด้วย เพียงแค่นั่นเพียงแค่เขามองว่าเราเป็นคนอ้วนก็โดนตัดสินจากสังคมแล้วโดยที่เขาไม่รู้ว่าคนอ้วนหรือคนตัวใหญ่บางคนทำอะไรได้มากกว่าคนผอมหรือคนทั่วไปได้เหมือนกัน แต่นั่นถือว่าเป็นเรืองปกติของสังคมสมัยนี้ไแล้ว แต่ก็ยังมีความยุติธรรมอยู่ในโลกนี้อยู่เหมือนกันเพราะบางองค์กร ไม่ได้มองที่สถาบัน รูปร่าง หรือหน้าตา แต่มองที่ความสามารถเลยก็มีอยู่เหมือนกัน

การที่เราอยู่นิ่งๆ หรือไม่ไปยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่สุดท้ายแล้วคนอื่นก็จะเข้ามายุ่งเรื่องราวของเราตลอดเวลา การที่เราเป็นคนนิ่งๆ ไม่ชอบไปยุ่งเรื่องของชาวบ้านหรือคนทั่วไปอยู่แล้ว ทำตัวธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษไปกว่าป้าข้างบ้านเลย แต่ถึงแม้เราจะทำตัวธรรมาดามากแค่ไหนเราก็โดนคนบากหลุ่มเลือกที่จะมายุ่งกับเรื่องของเรา ซึ่งแต่พาเพื่อนมาบ้านก็จะมีคนมาถามแล้วเอาไปพูดต่างๆนาๆว่า พาแฟนมาบ้าน พามาเปิดตัว หรือเรื่องที่โดนกันมาบ่อยๆคือ เรียนจบหรือยัง เรียนได้เกรดเท่าไหร่ มีแฟนยัง มีงานทำหรือ ได้เงินเดือนเท่าไหร่ จะแต่งงานตอนไหน อายุเท่านี้มีอะไรเป็นของตัวเองแล้วบ้าง ก็อยากบอกคนที่เขามายุ่งเรื่องของเราหรือของคนอื่นว่า มีมารยาทที่จะไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน

การนับถือใครสักคนนั่น เราเลือกที่จะไม่มองที่อายุแต่มองที่การกระทำมากกว่า เพราะบางคนถึงจะโตมากแค่ไหนแล้วก็ตามก็ยังชอบใช้อารมณ์มาใช้ในที่ทำงาน ไม่แยกแยะว่าอะไรคืองานหรืออะไรคือเรื่องส่วนตัว และถึงจะแก่กว่าก็ไม่น่านับถือแต่ที่ยกมือไหว้เพราะทำเป็นมารยาทเท่านั้น แต่กลับเด็กบางคนหรือคนที่อายุน้อยกว่าเรา แต่การทำงาน การวางตัว หรือการวางตัวของเขาต่อสังคมหรือที่ทำงานนั่น เขาสามารถทำให้เราซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเขานับถือเขาได้เหมือนกัน บทเรียนชีวิต

จงเป็นเราอย่าเป็นคนอื่นเพียงเพื่อที่จะให้คนอื่นชอบ การที่คนอื่นจะมารัก มาชอบเรานั่นและต้องการให้เราเป็นในสิ่งที่เขาชอบ นั่นถือว่าเขาไม่ได้ชอบในสิ่งที่เราเป็นจริงๆ หรือความจริงคือเขาต้องการให้เราเป็นคนอื่นซึ่งนั่นไม่ใช่ตัวตนของเราเลย ทางออกที่ดีให้หนีออกมาจากคนๆนั่นและหาคนที่สามารถรับในสิ่งที่เราเป็นได้